Que será, será... whatever will be will beAuður Inga Rúnarsdóttir

Ég horfi nidur fyrir mig. Ég sé ána, rúmlega 10 metra fyrir nedan mig. Ég sé vatnid hreyfast. Ég sé einhvern skiptinemann svamlandi úr augsýn, klaeddan einu af thessum afar unflattering bjorgunarvestum. Og hjálminum. Mér verdur litid nidur á sjálfa mig, og bolva tví ad ég hafi einnig verid neydd í svona bjorgunarvesti. Thetta gerir ekkert fyrir voxtinn. Eins og madur hafi ekki fitnad nóg eftir ad madur kom hingad, heldur tharf líka ad baeta á mann áreidanlega 6 kílóum, í theim tilgangi ad halda manni á floti. Ég verd ad segja eins og er, ég flýt alveg án adstodar. Thad er svona med thví eina sem mér tókst ad laera á thessum tíu árum í grunnskóla med sund sem skyldufag.

 

Thad er potad í oxlina á mér, og ég ranka vid mér í raunveruleikanum. Kletturinn thrýstir sér upp ad bakinu á mér. Eda kannski er thad ég ad thrýsta mér upp ad klettinum. Ég er ekki viss. Ég lít allavega vid, og náunginn sem vinnur tharna horfir á mig med spurn í augunum. Ég horfi til baka. Hann segir eitthvad, en ég er ekki alveg komin aftur úr litla hugarferdalaginu mínu inn í Audarheim svo ég skil hann ekki alveg. Loksins taka ordin ad sýjast inn. ,,Tveir. Thrír” Ég tek andkof. Ef ég vaeri Looney Toon fígúra hefdi hakan á mér án nokkurs vafa dottid á taernar á mér. Hann er ad reka á eftir mér. Ad stokkva. Ádur en mér gefst tími til ad verda óhóflega hneysklud og segja piltinum ad hann geti bara bedid rólegur eins og allir adrir og ad svona ótholinmaedi hjálpi ekki neitt… thá ýtir hann mér. Jájá. Engin tillitssemi neitt. Neinei, hvad er thad. Hugulsemi. Tholinmaedi. Eitthvad ofan á braud?

 

Ég hrapa nidur, gríp fyrir munninn svo ad ég gleypi nú ekki vatn aftur og heyri sjálfa mig oskra. Skrýtid, ég sem var einmitt búin ad ákveda ad oskra ekki. Jaeja, greinilega lítid sem ég hef med thad ad segja. Svo heyri ég skellinn thegar ég lendi í ánni, skrapa hendina orlítid á einhverju sem hlýtur ad hafa verid klettur og gleypi ennthá meira vatn en í oll fyrri skiptin til samans. Hvad vard eiginlega um hendina sem hélt fyrir munninn? Ég kem upp á yfirbordid adeins seinna en ég hafdi gert rád fyrir og nota afganginn af loftinu sem ég á í lungunum til ad garga ,,Maldita Quero” á náungann sem ýtti mér. Hann tekur ekki einu sinni eftir thví…

 

Ég hósta og svamla í áttina ad skiptinemagerinu sem er ad myndast vid naesta foss. Já, ég sagdi naesta foss. Í thetta skiptid ákved ég ad stokkva hratt til ad gefa náunganum ekkert faeri á ad hrinda mér. Gudrún er eitthvad ad tjá sig en adrenalínid drynur fyrir eyrunum á mér og ég stekk, meira ad segja hátt upp í loftid ádur en ég leyfi addráttaraflinu ad vinna sína vinnu og draga mig nidur á vid. Rétt eftir ad thetta áhrifaríka náttúruafl byrjar ad tosa í mig fara ordin sem Gudrún var ad segja ad meika sens. Thad er alveg magnad hvad madur verdur lélegur í mannlegum samskiptum thegar eyrun á manni eru full af vatni og madur er staddur í midri 27 fossa á í frumskóginum.

 

Aaaaallavega, Gudrún var eitthvad ad tjá sig um hjálm. Í thetta skiptid eru taugabodin samt helvíti fljót ad klikka inn, og ég fatta strax ad hún er ad tala um minn eigin hjálm, sem vill svo til ad er ekki festur á mig… hann var ad threngja ad mér og vid vorum ad taka myndir (ég var hraedd um ad hann myndi láta mig fá undirhoku eda eitthvad) Jaeja, ég skell aftur í vatnid og hjálmurinn reynir strax ad losna, eins og ég sé thad versta sem hefur nokkurn tímann komid fyrir hann. Hann brýst upp á yfirbordid thó nokkrum sekúndum á undan mér, samt er ég nógu snogg ad teygja mig eftir honum til ad eydileggja flóttatilraun hans. Ég er líka ekki lengi ad smella honum á mig thegar ég sé klettavegginn fram undan. Thegar hjálmurinn er kominn á er ég svo stolt ad ég skalla steinvegginn í sigurvímunni, eins og til ad sanna thad fyrir hjálminum ad thetta sé hans réttmaeta hlutverk. Litla thýska stelpan horfir á mig svona eins og Harry Potter horfir á Dobby thegar hann byrjar ad berja hofdinu vid vegginn í mynd/bók nr. 2.  Ég hlae bara og dangla hofdinu aftur í vegginn, alsael yfir thví ad ég skuli varla taka eftir thví. Magnadir hjálmar. Eftir á íhuga ég ad fjárfesta í einum, koma af stad nýju trendi. En svo man ég ad their eru ljótir og ad thad yrdi kannski aldrei trend ad ganga um danglandi hofdinu í hina og thessa hluti. (tíhí, thad vaeri samt awesome)

 

Thegar vid komum ad haesta fossinum, their voru 27 til samans, thá er ég aftur farin ad hafa áhyggjur af thessum náungum sem voru alltaf ad ýta manni. Thegar rodin kemur ad mér er ég líka dáldid nervus, og ég lít á stóru thýsku strákana tvo sem eru rétt fyrir aftan mig. ,,Vilt thú fara á undan?” Spyr ég óskop kurteisislega, og vona ad ég sé ekki ad koma upp um skraefuskap minn. Strákurinn horfir á mig med hrylling í augunum og hristir hofudid ákaft; ,,Nei, neinei, fard tú fyrst, já, fard thú á undan.” Piff, o jaeja. Ekkert val.

Náunginn sem var ad vinna tharna grípur aftan í bjorgunarvestid mitt og heldur thar fast og byrjar ad telja og gera sig tilbúinn til ad ýta mér útí. Ég sný mér vid og segi, án nokkurra málalenginga: ,, Ef thú ýtir mér hérna ofan í, thá drep ég thig. “ Hann verdur voda módgadur eitthvad en sleppur mér alveg og reisir meira ad segja bádar hendur til himins thess til sonnunar, eins og glaepamadur sem logreglan var ad enda vid ad góma. Svo tekur hann eitt skref aftur á bak, mér til undrunar af thví ad ég vissi ekki ad thad vaeri pláss fyrir skref yfirhofud tharna á klettsbrúninni. Og bendir ofan í ána. ,,Thú stekkur thangad” segir hann. Ég er svo ánaegd ad hann skuli aetla ad leyfa mér ad stokkva sjálf ad ég nenni ekki einu sinni ad velta fyrir mér tilgangsleysinu í thessari ábendingu. Ég meina, varla aetla ég ad reyna ad hitta á klettavegginn. En já, ég tek smá tíma í ad draga andann, og svo stekk ég. Geri adra árangurslausa tilraun til ad halda fyrir munninn til ad halda loftinu inni og vatninu úti. En H2O virdist vera stadrádid í ad fá inngongu í lungun á mér thennan daginn og ádur en ég fae nokkru vid rádid er ég búin ad gleypa í mig fleiri lítra af vatni en ég kaeri mig um ad drekka dagsdaglega. Eda vikulega, thegar út í thad er farid.

 

 

Vá, thid getid ekki ímyndad ykkur hvad thetta var awesome!!! Thetta var AEDISLEGT. Áreidanlega med thví magnadasta sem ég hef gert um aevina. Meira ad segja thess virdi ad fá oll moskítóbitin sem ég fékk. Ég sver thad, ég er med tvo á staerd vid Nýru!!!

 

Aetla ekki ad eyda fleiri ordum í thad, thetta er alveg nógu yfirdrifid eins og er.

 

 

Í fréttum er thetta helst ;

 

*Fjolskyldan mín hérna fór til Spánar ádan, og verdur thar í tvaer vikur. Ég  og thjónustukonan og hundurinn erum ad passa húsid á medan. Hún sem sagt gistir í húsinu allar naetur á medan thau eru í burtu. Mér finnst magnad ad thau treysti mér. Ekki thad ad thau treysti mér fyrir húsinu, hundinum eda neinu svoleidis, thad er allt í hondum Elenu (thjónustukonunnar). En thau treysta mér greinilega ágaetlega fyrir sjálfri mér, og thad er miklu meira en flestir treysta 17 ára krokkum fyrir hérna í dóminíska lýdveldinu. Thad er alltaf svo gaman thegar fólk treystir manni :)

 

*Gudrún er grounded. Af algerlega engri ástaedu. Fólk  hérna er spes. Hún má ekki hitta mig, ekki Villa, og ekki fara í Acropolis. Thad meikar engann sens. Vid erum búin ad vera ad hittast reglulega sídustu 6 mánudina, hvad er fólk ad gera mál úr thví núna, thegar vid erum oll farin ad tala fína spaensku og eigum ekki vid nein menningartengd vandamál ad strída. Plús thad ad vid Gudrún vorum ad eyda 2 vikum í thad ad hittast EKKi, svo ad foreldrar hennar yrdu ekki fúlir af thví ad vid vorum farnar ad sjá af theim fannst ekkert snidugt hvad vid héngum mikid saman. Eftir ad hitta hana ekki í tvaer vikur, thá er mér banned ad hitta hana. Thetta er fáránlegt. Ég sakna hennar. Haha… ekki thad ad ég aetti ad vera ad vaela, thad er náttúrulega hún sem er í útivistarbanni, ekki ég. Thad getur samt ekki enst lengi.

 

*Rúna kemur hingad á morgun. Verdur hjá mér yfir helgina. Ég saeki hana á Rútustodina, á morgun, klukkan hálffimm sharp. Svo aetlum vid ad hafa thad kósý hérna. Ég fór til hennar til Santiago fyrir tveimur vikum. Yndisleg helgi. Brjálud slokun. Vid tókum thví bara gedveikt rólega alla helgina, og Santiago er svo falleg borg. Uppi á thakinu hjá Rúnu er frábaert útsýni yfir alla borgina, madur sér fjollin vid jadur borgarinnar og graenu pálmatrén og bara… náttúruna. Santiago er naeststaersta borgin í Dóminíska Lýdveldinu, thad kom mér samt svakalega á óvart hvad hún er lítil. Thetta var bara eins og Reykjavík. Santo Domingo mín er svo stór ad ég efast um ad thad sé nokkursstadar haegt ad sjá yfir alla borgina. Svo er líka svo mikil mengun ad skyggnid vaeri aldrei nógu gott. Ég elska hana samt ;D

 

*Helga Saedís, SENDU GUDRÚNU SÍDUSTU BÓKINA Í TWILIGHT SERÍUNNI, BREAKING DAWN!!! Sem fyrst. Takk :)
Ég var sem sagt ad lesa twilight. Ég las fyrstu bókina á íslandi. Svo keypti ég naestu 3 á flugvellinum í New York en ég týndi theim á flugvellinum í Dóminíska. Vel gert, ha? Eeeen, svo fékk Gudrún thaer sendar frá Helgu Saedísi systur sinni :D:D:D

Ekki thar fyrir utan ad the whole concept: Boohoo, my boyfriend´s a wampire... thad er bara ekki alveg my cup of tea. Thetta er eitthvad svo agalega dramatískt. En thrátt fyrir thad álit mitt thá VERD ég ad vita hvernig thetta fer. Núna er ég ad lesa Marley and Me. Hún er gedveikt saet. Takk amma K :)

*Ég var heima hjá Villa um daginn, med Gudrúnu og Óla. Óli í baenum af thví ad thetta var kvoldid fyrir fossaferdina. Vid vorum í Guitar Hero, thar sem ég Rokkadi songinn. Krakkarnir voru eitthvad ósammála, en ég bendi nú bara á stigin. Ég var BEST! Vinkona mín, Gaby, býr rétt hjá Villa, og vid ákvádum ad rolta til hennar. Ég ratadi samt ekki alveg. Vildi endilega labba, Óli var líka alveg med mér á thví. Já. Vid fórum í svona 45 mínútna gongutúr, thad kom kolnidamyrkur og vid vorum longu komin út úr orugga fína hverfinu has Villa. Spurdum hvern vegfarandann á eftir odrum til vegar og flestir bentu svona semi í somu áttina, en aldrei fundum vid neitt. Thetta var thvílíkt rugl. Einn náunginn meira ad segja baudst til ad fylgja okkur, ef vid borgudum honum smá. Nei takk. Thá getum vid frekar bara séd um ad villast ein. Enda kom í ljós ad hann var ad tala um kolvitlausa átt. Eftir fáránlegustu snúninga og flaekjur fórum vid bara inn á PalaPizza, fengum okkur ad borda, og tókum svo leigubíl heim til Gaby.  Thá kom audvitad í ljós ad hún býr í naestu gotu vid Villa, thad eru kannski  5 hús á milli theirra. Vid fórum bara ítrekad í vitlausa átt. Ég neita samt ad taka á mig alla sok í málinu, sama hvad hver segir. Ég sagdist aldrei rata. Sagdist bara vita ad thad vaeri nálaegt. Annars var thetta ágaetis aevintýri, og fínn labbitúr.

 

 

 

 

Jaeja,  ég gaeti áreidanlega skrifad nokkrar biblíur í vidbót hérna ef ég vildi, en thid erud líklega ordin threytt í augunum og ég tharf ad fara ad sofa til ad maeta í skólann í fyrramálid :):):):)

Beeeeeeeeeesooooooooooooos, hasta luego ;D;***

Halló elskurnarAuður Inga Rúnarsdóttir

Mér skilst ad ég hafi ekki verid nógu dugleg ad blogga. Ég veit nú ekki alveg hvada rugl thad er en allt í lagi, ég hef ákvedid ad thad sé  minna vesen ad taka mig til og blogga heldur en ad hlusta á endalausa gagnr´yni vina og kunningja frá klakanum um meinta leti mína...

Thad er fullt ad frétta af mér held ég. 

Helmingur dvalarinnar er búinn. Ég er hálfnud. Eigum vid ad raeda thad eitthvad? Svo er tíminn farinn ad hlaupa thvílíkt frá manni hérna thannig ad restin á eftir ad líka brjálad hratt.

Heyridi já, ég var ad flytja. Á midvikudaginn sídastlidinn. Ég sem sagt skipti um fjolskyldu, hitt var ekki alveg beint nálaegt thví ad virka. Svo var líka stelpan sem bjó thar sem fór sem skiptinemi til Ítalíu ad koma heim, Ítalía var ekki alveg málid fyrir hana. Thannig ad thad var eiginlega ekkert pláss fyrir mig lengur. 

Ég er gedveikt sátt. Ég fékk sem sagt brádabirgdarfjolskyldu í tvaer vikur, sem ég flutti til á midvikudaginn sídastlidinn en thau toludu vid mig thremur dogum seinna og sogdu mér ad theim fyndist ég svo frábaer ad ef ég vildi thá maetti ég vera hérna allt árid. Eru thau ekki saet? Svo thurfti náttúrulga adeins ad worka thad med AFS sem var smá vesen eins og AFS er med allt annad sem AFS tharf ad gera. AFS í dóminíska l´ydveldinu s´ygur dela. Stóra Feita Dela. Og thad eru engar ´ykjur. Bara smá vidvorun fyrir verdandi skiptinema. If things don´t work out, you´re on your own.

EEEn já. Ég b´y í somu borg, en í allt odru hverfi,,, miiiiiiklu betra hverfi. Búin ad vera hérna í tvaer vikur og hef ekki ennthá heyrt byssuskot á kvoldin, framfor. Og ég er naer skólanum. Ég tharf samt ad taka tvo straetóa í skólann og labba heeeeelling út á straetósk´yli. Hin fjolskyldan var med bílstjóra sem keyrdi mig í og úr skólanum. Sérstakur náungi. Ég reyndi stundum ad tala vid hann, thad gekk aldrei mjog vel. Hann var einmitt ad hlusta á einhverja tónlist um daginn og ég ákvad ad reyna ad brydda um á samraedum um hana.

-Er thetta merengue? spyr ég
-Merengue! segir hann. Hann segir thad samt ekki eins og hann sé ad svara mér, eda eins og hann sé ad spurja ad spurningu. Hann segir thad bara svona eins og hann hafi heyrt ord sem honum fannst flott og ákvedid ad endurtaka thad.
-Thetta er merengue? spyr ég aftur, af thví ad ég var ekki viss um ad hann hefdi skilid mig í fyrra skiptid, sokum tónarins í roddinni hans thegar hann svaradi mér.
-Merengue! segir hann aftur, en hann segir thetta ennthá bara eins og thetta sé ord sem honum finnst skemmtilegt.
-Merengue er thetta sem er gladlegt, og Bachata er rólegri tónlistin, er thad ekki? prófa ég ad spurja, í von um ad ég fái thá eitthvad bitastaedara svar.
-Bachata! svarar hann, alltaf jafn kátur med ordin sín. Ókei vinurinn, ekki málid. 

Hann skutladi mér samt í skólann á hverjum degi thannig ad hann er fínn náungi.

Svo b´y ég naer Villa og Gudrúnu og Gabrielu núna. Reyndar b´y ég ljósár í burtu frá Camille, sem er hálfglatad. Hún er ekki alveg sátt med ad ég hafi skilid hana eftir hinum megin vid brúna (borgin skiptist svoldid eftir ánni, sem heitir Ozama btw). Og ég b´y rétt hjá Acropolis og Plaza Central sem eru uppáhaldsmollin mín, og Shots sem er uppáhaldsskemmtistadurinn minn. Ég b´y í íbúd núna, gamla húsid var RISAstórt tveggja haeda hús. En ég er med sérherbergi hér, vid vorum thrjár í sama herbergi í gamla húsinu, eftir ad Ítalíugellz kom heim. Thad er svo gott ad vera med sérherbergi, thad er lúxus sem madur metur ekki nóg á Íslandi. Ég elska thad, ad eiga mitt eigid herbergi. Thó thad vaeri bara skápur undir stiganum, eins og í Harry Potter, thad er bara svo gott ad hafa einhvern stad sem er bara fyrir mann sjálfan.

Straetó í skólann já. Mér tókst thad, í fyrstu tilraun. Ég er stolt, og thad ekkert lítid. Ég vaknadi sem sagt sídasta fimmtudag, thá var ég búin ad vera hérna í viku. Fór og vakti Gonzalo "bródur" minn eins og ég hafdi gert hina dagana svo hann gaeti skutlad mér í skólann. En hann sagdi bara: "Hvad ertu ad gera, ég á ekkert ad vakna í dag?!" Woops. Thannig ad ég fer bara í sturtu og svo kemur Brigitte, mamma mín fram og spyr hvort ad ég fái far med stelpunni vid hlidina á (hún er vinkona bródur míns og thau eru baedi í háskóla rétt hjá skólanum mínum). Ég segi bara jújú svo ad hún fari ekki ad hafa neinar áhyggjur og hringi svo í Stephanie (nágrannastelpuna). En thegar hún svarar er hún greinilega steinsofandi thannig ad ég skelli bara vodalega varlega á aftur.

Og af thví ad ég er Audur thá er ég ekkert ad stressa mig yfir thessu og fer bara og rista mér braud og kveiki á sjónvarpinu. Thegar klukkan er tíu mínútur í átta og ég hef 5 min. til ad koma mér nidur i skóla ákved ég ad taka leigubíl. Ég tek upp símann og fatta svo ad ég kann ekki heimilisfangid mitt. Ég rolti bara út med skólatoskuna og labba í áttina ad Megacentro, thad er svona stór verslun sem mer rétt hjá mér. Eda svona semi rétt hjá allavega. Thad eru alltaf leigubílar thar... 

En thegar ég kem thangad sé ég straetó og ákved ad reyna hann ... nema hvad hann fer án mín og ég fae gedveikt De Ja Vu tharna eitthvad hlaupandi á eftir straetó eins og madur gerdi fordum á miklubrautinni, nema thá bara eftir 3inum eda 6unni. Svo fatta ég ad ég er hvort sem er ekki med klink fyrir straetó thannig ad ég fer inn í Megacentro og bíd í 10 min. eftir ad thad opni svo ad ég geti skipt 100 pesóunum mínum í klink. Svo fer ég aftur út og bíd óralengi eftir naesta straetó. Straetó kostadi 15 pesóa og ég var gedveikt stolt thegar ég fór út á réttum stad, hjá Plaza Lama til ad taka naesta straetó. Reyndar var ég alla leidina ad fríka út yfir thví ad ég hlyti ad vera komin framhjá og ad thetta vaeri orugglega kolvitlaus straetó, en viti menn, thad voru  bara ótharfa áhyggjur :D Naesti straetó gengur beint nidur eftir stóru gotunni sem heitir thví fína nafni 27. febrúar, án alls djóks. Ekki veit ég af hverju, aetli gatan hafi ekki verid  vígd thennan dag eda eitthvad. En ég náttúrulega missi af honum og er ordin frekar sein thannig ad ég stekk bara upp í naesta Carro Publico, sem eru svona bílar sem keyra um allt og pikka upp fólk og skila thví. Thad er alltaf freeeekar pakkad í theim, vid vorum held ég átta mestalla leidina. Svo var bílstjórinn svo upptekinn af thví ad reyna ad telja mér trú um ad allt sem vaeri nordarlega í Evrópu vaeri í Rússlandi og ad thar af leidandi vaeri ég Rússnesk og hlyti ad vera frá Moskvu af thví ad ég med graen augu, thannig ad hann hlustadi ekki á mig og stoppadi allt of seint. Ég fékk mér thá bara hressa morgungongu, stoppadi og keypti mér ávexti af Frutera, sem eru náungar sem selja ávexti úti á gotu. Namminamminamm hvad ég elska ferskan ananas, banana og whuteverthefuckit´scalled útatad í hunangi :):):):):)

Svo maeti ég í skólann og laedist inn, dyravordurinn var sofandi og tók ekki eftir mér og kennarinn sá mig og honum hefdi ekki getad verid meira sama thó ad ég hefdi inside out, hvad thá vidstodd eda ekki vidstodd. Ég fatta ekki thessa kennara, their segja mér aldrei neitt, their kunna varla ad kenna, thegar ég geri heimanámid mitt skoda their thad ekki, spaenskukennarinn segir mér ad copya hjá hinum krokkunum og svo einstaka sinnum skamma their mig fyrir ad gera ekki neitt. Ég veit bara ekkert hvad ég á ad vera ad gera! Ég reyni ad spurja krakkana í bekknum en thau annad hvort vita thad ekki  heldur eda nenna ekki ad segja mér thad.! Hvad á ég eiginlega ad gera ?:S:S

Haha já svo á leidinni heim úr skólanum missti ég aftur af straetó og tók --- í stadinn. Veit ekki hvad thad heitir. Thetta er eitthvad mitt á milli straetó og Carro Publico. Thetta er svona stór bíll, eda lítil Rúta. Naestum thví straetó. Og thar getur madur líka stokkid inn og út og thad eru alltaf strákar hangandi í dyrunum... eda dyragaettinni af thví ad thad eru yfirleitt ekki dyr á thessu, sem kalla á mann og draga mann inn og segja manni hvar madur eigi ad setjast. pirr. and. i. Samt skárra en straetó á thessum tíma. Ég nádi straetó nefnilega daginn eftir og ojjbaddi hvad thetta var pakkad. Ég datt undir handakrikann á einhverri sveittri lodinni dóminískri kellingu. Euff. Ekki ferskt.

Svona til ad snúa adeins ad odru umraeduefni en almenningssamgongum thá er ég í Salsatímum  med n´yju mommu minni. Búin ad fara í tvo tíma. Thetta er svo sem ágaett. Ég get alveg dansad smá. Djofulsans pirr samt ad fá aldrei ad stjórna neinu. Ég fíla thad EKKI. Ég beit naestum thví hausinn af kallinum sem var ad dansa vid mig í sídasta tíma. "Snúdu núna! Og núna aftur! Snúdu núna til vinstri! Nei, fardu til haegri og haltu í thessa hond. Núna ég, snúdu mér núna, núna ég." Haltu bara kjafti, ég sn´y thegar ég vil snúa mér, hvad helduru ad ég sé, einhver einkaskopparakringla fyrir thig?!!!! Neeeeiiii nefnilega Ekki! 

Svo kom eitt lag, Eitt lag af svona tvohundrud thar sem stelpurnar áttu ad stjórna og hann meikadi thad ekki. Thad var honum bara líffraedilega ómogulegt. Hann VARD ad reyna ad bossast og rádskast og fokking trufla mig med thví ad hafa eitthvad med thad ad segja hvad ég vaeri ad gera. (Thetta var ekki kennarinn, bara einhver plebbi sem er ekkert betri í thessu en ég) Ég aetladi ad myrda hann. Enda var ég ordin frekar leidinleg undir lokin og sagdi bara thvert Nei í hvert skipti sem hann sagdi mér ad snúa eda eitthvad álíka. Ég gerdi bara thad sem mér s´yndist og ef hann fíladi thad ekki mátti hann eiga sig. 

Ég vona ad hann hafi ordid pirradur og vilji ekki dansa vid mig í naesta tíma, thá get ég vonandi dansad vid einhvern sem er adeins  medfaerilegri.

Svo var AFS kamp sídustu helgi, ég tharf ad segja frá thví líka fljótlega.

Ég lofalofalofa ad vera miiiklu duglegri ad blogga núna, thad er líka thaegilegri tolvuadstada í thessu húsi og svona. Elska ykkur oll vodavodafastogorugglega.

Knúúúúúúúúúúúúús. <3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3

Vaemni í poka, sem ekki er haegt ad loka.



Btw, Valentínusardagur á Laugardaginn. Er ekki málid ad ná sér í Kaeró fyrir helgina? *Ael* 

Afsakið biðina - Komment leyfð! - Til Hamingju Með Afmælið Elsku Brynhildur Mín !!!Auður Inga Rúnarsdóttir

Ehhmm... gæti verið að ég hafi aðeins gleymt að blogga... frekar lengi... wooops. Sorrý. Tíminn líður hratt (á geeeervihnattaöööld).  Það er ótrúlega langt og flott Pico Duarte blogg fast í hinni tölvunni í word en hún er búin að vera biluð í tvær, þrjár vikur núna og ég ætla að gefast upp á því að bíða eftir því, þið fáið það bara seinna ;)

Já og þið megið kommenta, loksins, þannig að ekki vera feimin af því að það er ekkert gaman að blogga nema maður haldi að einhver sé að lesa bloggið manns.

Hvað er ég búin að vera að gera af mér nýlega?

Heyrðu, það var AFS dæmi þar sem við áttum að kynna Ísland um daginn. Við áttum að baka eitthvað íslenskt, og þar sem að við erum ekki með pönnukökupönnu og ekki neinir snillingar í að baka þá datt einhverju gáfnaljósinu í hug að baka lummur. Villi var voðalega upptekinn þannig að ég og Guðrún sáum um að baka lummurnar. Ég gisti heima hjá Guðrúnu og við fórum að versla fyrir baksturinn. Misstum okkur aðeins í búðinni og keyptum aðeins meira en við þurftum. Þar á meðal Betty Crocker krem og súkkulaði og jelly og vodka og eitthvað fleira skemmtilegt.
Svo komum við heim til Guðrúnar og þar var eldaður grjónagrautur fyrir okkur, svo að við gætum bakað lummur úr honum daginn eftir. Frekar skrýtinn grjónagrautur, af því að það var vanilla og gervimjólk úr dós og sítróna í honum. Samt alveg fínn... Svo átum við Betty Crocker krem beint úr dollunni og bjuggum til Vodka Jello.

Um kvöldið fórum við með systur hennar Guðrúnar út og hittum vinkonur hennar í einhverju; Hötum-alla-stráka partýi. Það var svo sem alveg gaman, við vorum kynntar fyrir ýmis konar  orðatiltækjum eins og: Að syngja í hljóðnemann og Spila á fiðluna...  Jájá, á Íslandi segjum við hlutina eiginlega bara hreint út í staðinn fyrir að flækja þá en ég meina allt í góðu, það er alltaf gaman að læra einhvað nýtt.

Daginn eftir bökuðum við svo lummurnar. Fyrirgefðu Guðrún. Það gæti verið að ég hafi orðið fullstjórnsöm. En þið skiljið,,, ég vildi bara ekki skemma lummurnar. Fyrirgefðu Guðrún. Sem er dálítið órökrétt, af því að ég er ekkert mikið betri í þessu... Okkur tókst allavega að baka allar lummurnar í heiminum... og svo voru þær alls ekkert líkar íslenskum lummum, en samt alveg góðar.

Síðan komum við uppá AFS skrifstofuna og þá áttum við að standa fyrir framan alla með míkrafón og segja frá Jólum á Íslandi. En við vorum ekkert undirbúin eða neitt þannig að þetta varð dálítið skrautlegt. Svo vildi fólkið heyra íslenskt jólalag. Og já, við sungum bara. Einhvað finnst mér samt að það hafi heyrst meira í mér heldur en Villa og Guðrúnu,,, eða er það kannski bara ímyndun í mér, ha krakkar?!?! Við sungum allavega Ég Hlakka Svo Til... þarna fyrir framan alla, og þið vitið öll að ég er ekki beint með bestu röddina. Svo þegar ég kunni ekki textann þá flautaði ég bara í míkrafóninn, það virkaði fínt líka. Aumingja fólkið samt... :$


Svo um daginn var ég heila helgi heima hjá Cami vinkonu minni. Hún er skiptinemi frá Sviss og er með mér í skóla, algjör snillingur. Á föstudaginn fórum við út með vinum hennar og á laugardaginn gisti Guðrún líka hjá henni og við fórum allar þrjár í afmæli hjá einhverjum þýskum skiptinema. Það var reyndar ekkert svo frábært en ég skemmti mér samt vel af því að ég var með Guðrúnu og Cami :) Svo á sunnudaginn, sem vill svo til að var fyrsti sunnudagur í aðventu þó að við höfum reyndar ekki fattað það þá, lágum við bara í brjáluðu sukki allan daginn og átum óhollustu og horfðum á Titanic og Day after Tomorrow.

Á mánudaginn byrjaði ég í ræktinni með Cami. Sem betur fer af því að ég er búin að blása út eins og loftbelgur síðan ég kom hingað. Það er ekki kúl. Ekki að það skipti máli, ég er alltaf jafn sæt :)

En vá, ég elska ræktina þarna. Við fórum á mánudag, þriðjudag, miðvikudag, erum að fara á eftir og á morgun. Gimnasio Body Health. Gimnasio er borið fram ínjasío. Án djóks. Dáldið spes. Ég og Cami erum náttúrulega bara báðar ofsalega heimskar litlar Gringur sem vita ekki neitt um neitt. (Inga la Gringa btw,,, það er nikkið mitt í skólanum).Og allir eru meira en lítið til í að hjálpa okkur. Við eltum bara voða hlýðnar og góðar.
Reyndar er það stundum dálítið fyndið, til dæmis á mánudaginn þegar við vorum á leiðinni upp á klósettið og einhver náunginn kom og sagði einhvað við okkur og ég sagði bara; Si, si... af því að ég vildi komast á klósettið. Þá varð hann voðalega ánægður og leiddi okkur inn í einhver Aeorobics tíma þar sem að við þurftum að sprikla í 45 mínútur, báðar alveg í spreng. Geðveikt fyndinn tími btw, við vorum svakalega mikið að kíla loftið og hoppa á tánum og svo áttum við að hrista rass og mjaðmir og allan fjandann, en ég er ekkert sérstaklega hæfileikarík á því sviði. Ég get ekki einu sinni hrist kókómjólk þegar ég er að dansa:S
Eeeen... af því að kennarinn var svo vandræðalega heitur 22 ára náungi þá spurði ég hann hvort hann vildi ekki taka okkur í privat lessons og kenna okkur þessi danshristimúv. Og viti menn, getiði bara hvað ég er að fara að gera á morgun klukkan 6? Yeah baby !
Það verður skrautlegt ;P;D 
Svo er líka búið að draga okkur í Spinning Class og Salsa tíma og Pilates og á eftir erum við að fara í Magadans held ég, ég er samt ekki viss um að ég geti það, ég er dauð alls staðar. Við vorum líka sendar til læknis þarna og þar vorum við mældar á alla enda og kanta. Hæð, þyngd, ummál maga, læra, kálfa, handleggja, háls, mjaðma og svo fitumagn í líkamanum. Það er aðeins yfir meðallagi hjá okkur báðum. Og þegar ég segi aðeins þá meina ég Vandræðalega Hátt yfir meðallagi. Við sjáum til hvort okkur tekst að bæta úr því... ég er ekkert viss um að við eigum eftir að nenna þessu lengi, í augnablikinu er mér svooo illt :O:O:O Það allra besta við er samt að það eru heitar sturtur þarna. Alvörunni, heitar sturtur. Með sturtuhaus og öllu. Þetta er þvílíkt dekur sko:D

Í gær var eitthvað AFS dæmi fyrir krakkana í höfuðborginni. Ég og Cami fórum beint eftir ræktina, en svo kom í ljós að ég hafði gleymt bolnum sem ég ætlaði að fara í. Þannig að ég var í hlírabol af Guðrúnu sem ég hafði tekið með mér til að skila til hennar, og leggings. Ég reyndi eitthvað að toga hlírabolinn niður fyrir rassinn á mér og halda honum samt fyrir ofan brjóstin á mér...
Svo komum við Cami á Zona Colonial, sem er svona eins og laugarvegurinn í Santo Domingo. Og þá labbaði einhver gaur að mér og togaði í bolinn minn og horfði svo bara beint á fallega bleika brjóstahaldarann minn og sagði ; Hello baby, what´s your name?
Ég varð ótrúlega móðguð og hreytti einhverju út úr mér og tók svo í höndina á Cami og dró hana með mér inn í næstu búð og keypti  fyrsta, já eða þriðja bolinn sem ég sá. Svo fórum við inn í skóbúð og ég keypti innlegg fyrir skóna mína og þá var ég orðin góð.

Svo settumst við bara niður og keyptum okkur ís og vorum að hafa það kósý þegar Guðrún hringdi í mig og sagði mér að við værum á kolvitlausum stað. Og pabbi einhvers skiptinemans kom að sækja okkur og skutlaði okkur á rétta safnið. Svo þurftum við að standa uppi á einhverju sviði þar sem myndavélum var beint að okkur og fólk talaði voðalega mikið, ég hef ekki ennþá hugmynd um út á hvað það gekk. Okkur hundleiddist eiginlega á safninu, þetta var einhvað svona museum of modern art. Ég vil ekki vera geðveikt ólistræn eða eitt, en ég bara skil ekki nútímalist. Það er eins og eina reglan sé að hlutirnir megi ekki vera flottir og þurfi helst að líta út eins og listamaðurinn hafi verið á sýru. Svo vorum við orðin svo svöng þegar við fórum á næsta safn og það var verið að sýna okkur The Main Dining Room og The Servants Dining room. Ég réð ekki við mig og spurði; Where is Our Dining Room?:O

Við fengum ekkert að borða fyrr en klukkan hálftíu, og þetta byrjaði klukkan fimm. Guðrún var samt geðveikt sæt og tók með sér harðfiskinn sem pabbi hennar sendi henni svo að ég gæti fengið smá :). En við fengum samt æðislega máltíð. Fórum á geðveikt fínan veitingastað og fengum ótrúlega fancy mat, frítt. Sweet. Ég lét Guðrúnu og Cami bara sjá um að panta fyrir mig og við fengum Ravioli og Greacholu og Cuappo og Eitthvað sem átti að vera pizza en var ekki pizza. Greacholu er reyndar orð sem ég var að búa til... en það var einhvað svipað. Basically, góður matur. Og kók... mm kók... Ég er ennþá södd :) Við fórum ekki heim fyrr en klukkan hálftólf-tólf. 

Svo ætlum við að hittast í Acropolis á föstudaginn , ég, Villi, Guðrún, Cami og einhverjir krakkar úr skólanum hans Villa :) Hey, það er á morgun. Sweet.


Já, svo ætlaði ég að ljúka þessu fína fína bloggi með því að óska Brynhildi minni til hamingju með 17 ára afmælið. Nú ertu að verða gömul eins og ég og eins og þú orðaðir það skemmtilega þá verðum við bráðum hættar að drekka áfengi sem ekki heitir sérrý og farnar að ganga á hækjum í stað hælaskónna (hvernig segir maður skór í fleirtölu í eignafalli án þess að nota greini? Skóa? Hjálp!!, íslenskunnáttan mín er í rugli !)

Anyways, Ég elska þig Brynhildur Blær mín, til hamingju sætasta mín og eigðu yndislegan dag og viku og mánuð og ár og ævi :) Ég gef þér svakalega fína afmælisgjöf þegar ég kem heim (kæmi sér vel ef þú myndir minna mig á það samt...).

ÁST && kNúS && þúsund milljón kOsSaR ;*****
Og Líka stórt AuÐaRoGbRyNhIlDaRkNúS þar sem að við veltumst um á jörðinni eins og fífl og skríkjum eins og Auður og Brynhildur að knúsast. Ég ákvað að senda þér ekki afmælissöng heldur :

Síðan þú fórst hef ég verið með magakveisu.
Skildir ekkert eftir, nema þessa peysu.
Verst finnst mér þó að núna ertu með honum.
Veistu hvað hann hefur verið með mörgum konum?

Svo farðu bara,
mér er alveg sama.
Ég þoli ekki svona barnaskóladrama.
Ég ætla að pakka í töskurnar og flytja til
Bahama ...eyja, Bahama ...eyja, Bahama ...eyja, Bahama.

Allar stelpurnar hér eru í bikíní
og ég er búinn að gleyma peysuflíkinni.
Ég laga hárið og sýp af stút,
búinn að gleyma hvernig þú lítur út.

Í spilavítinu kasta ég teningum,
í fyrsta sinn á ég helling af peningum.
Borga með einhverju korti frá þér
sem ég tók alveg óvart með mér
til Bahama ...eyja, Bahama ...eyja, Bahama ...eyja, Bahama.
Bahama ...eyja, Bahama ...eyja, Bahama ...eyja, Bahama.

Alla daga ég sit hér í sólinni,
minnugur þess þegar ég var í ólinni.
Þú sagðir mér þá að þrífa og þvo,
meðan í takinu hafðir tvo.

Núna situr þú eftir í súpunni,
ófrísk og einmana, alveg á kúpunni.
Og þennan söng hef ég sér til þín ort
og ég vona að ég fái kort
til Bahama ...eyja, Bahama ...eyja, Bahama ...eyja, Bahama.
Bahama ...eyja, Bahama ...eyja, Bahama ...eyja, Bahama.


Hasta luego amoritas ;**

Til Hamingju Med Afmaelid Axel minn !!!Auður Inga Rúnarsdóttir

Þessi færsla er læst með lykilorði.Auður Inga Rúnarsdóttir

Hvað segja krepparar?Auður Inga Rúnarsdóttir

Já elskurnar, þá gef ég mér loksins tíma til að blogga, enda er ég veik heima þannig að ég hef ekkert betra að gera. Og nei, ég er ekki með einhvern kúl hitabeltissjúkdóm eða magaeitrun eins og maður hefði gert ráð fyrir. Ég með kvef! Og hálsbólgu. Ég er með kvef í Dóminíska Lýðveldinu. Karabíska hafinu. Hitabeltinu. Á fkn miðbaug jarðar. Ég er ekki sátt.

Svo verð ég að vara ykkur við að ég á eftir að gera fullt af stafsetningar-  og málfræðivillum hérna af því að íslenskukunnáttan mín er flogin heim eða eitthvert annað, hún er allavega ekki hér hjá mér þessa dagana. Ég er alltaf að gleyma orðum og segja hlutina vitlaust og eitthvað. Þið eigið eftir að hefna ykkur svooo FAST stelpur þegar ég kem heim og þið getið leiðrétt mig út í eitt en ekki öfugt. :S

Það er allavega alveg búið að vera nóg að gera hjá, þannig séð, þennan mánuðinn. Fólk hérna reyndar gerir aldrei neitt á virkum dögum þannig að þeir eru alltaf voðalegt tjill. Ef maður fer bara beint heim til sín eftir skóla á Íslandi og fer að horfa á sjónvarpið og læra heima og gerir síðan ekkert meira um daginn þá er maður bara spurður að því hvort að maður eigi sé ekkert líf. Hérna er þetta bara normið. Það er svo mikið vesen að láta foreldrana skutla sér fram og til baka og almenningssamgöngur eru víst voðalega hættulegar þannig að fólk bara venst því að fara ekkert út á virkum dögum.
Ég á alveg frekar erfitt með að venjast þessu, sérstaklega af því að ég er vön því að vera alltaf á ferðinni, ég er næstum því aldrei heima hjá mér á Íslandi. Váááá hvað ég verð löt þegar ég kem heim :P

Skemmtilegar staðreyndir um Dóminikana:

*Þegar þeir skilja ekki það sem þú segir eða heyra ekki í þér gera þeir svona svip með andlitinu, eða hreyfingu eða grettu eða hvað sem ég á að kalla þetta. Þeir fitja svona upp á nefið, eins og nagdýr. Þar sem ég tala náttúrulega ekki tungumálið er ég alltaf að fá þennan svip og fyrstu vikurnar var ég bara farin að hafa áhyggjur af því að allir væru með einhvern taugasjúkdóm í andlitinu:P

*Stelpurnar fara á Salon svona einu sinni í viku. Þá er hárið á þeim þvegið og blásið og sléttað. Síðan er það ekkert bleytt (og þar af leiðandi ekki þvegið) fyrr en viku seinna. Það eru líka allir með flösu hérna. Stelpurnar í skólanum eru alltaf að spurja mig af hverju ég sé með svona æðislegt hár. Uuu, ég þvæ það!

*Það er búið að jólaskreyta alls staðar. Húsið mitt er eins og ég veit ekki hvað. Jóladúkar, jólagardínur, jólaáklæði á stólum og sófum, á öllum borðum er einhvers konar jólaskraut og úti eru jólaljós og RISASTÓR krans á hurðinni sem rispar mig í framan í hvert sinn sem ég fer út eða inn:S


Á miðvikudaginn var ég búin að vera hérna í tvo mánuði. Ég og Villi og Guðrún (íslensku skiptinemarnir) ætluðum að hittast einhvers staðar og fá okkur að borða en Guðrún þurfti að fara til læknis þannig að við vorum bara tvö. Guðrún er sem sagt með Bronkitis og má þess vegna ekki gera neitt þessa dagana :/
Ég bað mami að segja mér frá einhverjum ágætisveitingastað hérna nálægt og hún sagði mér frá einhverjum stað þar sem væru nokkrir veitingastaðir og við gætum bara valið. Mér leist ágætlega á það og við Villi hittumst þarna. Þá var þetta víst bara einhver gata og þarna voru þrír pizzustaðir. Við röltum aðeins um og svo byrjuðu einhverjir litlir strákar að kalla á okkur og elta okkur og biðja okkur um pening. Svo þegar hópurinn var orðinn frekar stór vorum við Villi orðin dáldið hrædd og flúðum inn á pizzahut til að losna við þetta lið. Það var samt ágætt, við fengum fínar pizzur. Verst bara hvað það var skítkalt inni á staðnum. Dóminikanar nefnilega missa sig alveg í loftræstingum, þannig að ef þú ert inni þá er of kalt og ef þú ert úti þá er of heitt. Ég sakna íslands, ef þú ert inni þá er bara fínt!

Síðustu helgi fékk ég að gista heima hjá Guðrúnu á laugardagskvöldið, og það var æði. Við fórum aðeins út með vinum systur hennar. Guðrún á alveg yndislegan stalker í þeim hópi, og ég á potential stalker. Ég var bara rosa sniðug og lét hann fá vitlaust símanr. En gaurinn hennar Guðrúnar, hann er allavega búinn að vera að hringja í hana á fullu og senda henni sms og missa sig í ástarjátningunum. Svo á laugardagskvöldið þegar hann var alveg að gera hana brjálaða sagði hún bara: I don´t like you. Gaurinn skildi þetta ekki almennilega og spurði hana af hverju hún hefði þá sagt það. Guðrún hafði náttúrulega aldrei sagt að hún væri að fíla hann og sagði honum það en hann virtist ekki skilja hana, enda talar hann ekkert klikkað góða ensku. Guðrún gafst bara upp á endanum og sagði: Ok, I changed my mind. Hann gat skilið það eftir nokkrar tilraunir.
Svo svona 10 mínútum seinna þá kom hann með flottustu línu sem ég hef heyrt síðan ég kom hingað:
Gúhrúúm, I have a jet-ski and a boat. Fall in love.

Já, það er allt sem stelpur þurfa. Jet-ski og bát.


Svo á mánudaginn var Jasmine, vinkona okkar frá Þýskalandi að halda upp á afmælið sitt. Hún sendi mér sms og sagði mér að hún ætlaði að halda það á Fridays í Acropolisinu. Ég var mætt þangað 20 mínútum of snemma af því að ég fór beint úr spænskutíma og nennti alls ekki að fara heim á milli. Bílstjórinn ætlaði náttúrulega ekki að hleypa mér út úr bílnum fyrr en einhver tæki á móti mér og ég nennti alls ekki að bíða þarna með honum í 20 dóminískar mínútur þannig að ég sagði bara að stelpurnar væru að bíða eftir mér uppi.

Svo fór ég út og var ekkert litið hamingjusöm. Ég var ein og sjálf í Acropolis (voða stórt og fínt moll). Ég hef verið þarna áður þannig að ég rata alveg og svona. Ég fór í hraðbanka, ég keypti mér linsu, ég keypti mér inneign, ég fór í apótekið og keypti mér tvo tannbursta með loki af því að ég var búin að sjá pöddu á báðum tannburstunum mínum hérna og vildi þessvegna ekki nota þá. Ekkert smekklegar pöddur heldur, þetta var lítill kakkalakki. Það er fullt af þeim inni á baði hjá mér. Ekki kósý, get ég sagt ykkur. Að sjá lítinn kakkalakka á tannburstanum sínum eða ofan í klósettinu sínu, jafnvel á setunni á klósettinu þegar maður er að nota það. Ég var í smá tíma að jafna mig eftir það. Eina leiðin til að verða ekki geðveikur er að láta það ekki fara í taugarnar á sér.
Allavega, ég keypti mér líka fullt af öðru dóti í apótekinu, ég var bara svo hamingjusöm að geta ráðið mér sjálf. Svo hringdi ég í Guðrúnu til að tékka hvenær þær myndu koma. Þá kom í ljós að plönin höfðu breyst og afmælið var haldið heima hjá Jasmine í staðinn. Þá tók við alveg geðveikt vesen að redda leigubíl fyrir mig. Það var alveg fullt af leigubílum fyrir utan mollið en ég mátti ekki taka þá, ég þurfti að taka einhvern sem við hringdum á af því að það er öruggara. Þetta tókst allavega að lokum og ég komst heim til Jasmine. Ég er reyndar geðveikt ánægð með þennan misskilning af því að ég gat farið sjálf í mollið.

Afmælið var geðveikt skemmtilegt, það kom betur í ljós hvað DL er geðveikt lítill heimur. Það var alveg svolítið mikið af skiptinemakrökkumþarna, sem var geðveikt næs.

Við Guðrún erum þvílíkt misskildar hérna, við vorum ótrúlega fyndnar allt kvöldið og það fattaði enginn brandarana okkar. Ef við hefðum verið á Íslandi hefði fólk legið í gólfinu og grátið af hlátri en neiiii, ekki hér :P Sem betur fer höfðum við hver aðra til að hlæja.... enda vorum við bara í kasti meira og minna allan tímann.
Uppáhaldið mitt var þegar heiti gaurinn sem skiptinemi í Svíþjóð í fyrra kom og talaði við okkur. Hann er einn af þeim sem heldur að maður sé alveg heiladauður ef maður talar ekki spænsku:p

Hoooooooooolaaaaaaaaaaaaaa! Coooomoooo túúúúú esssstaaaaas?

Guðrún svaraði bara:  Biiiiiiiiieeeeeeeeen, Graaaaaacciiiiiiaaaaaaas.

Gaurinn fattaði ekki neitt af hverju mér fannst þetta svona fyndið:P

Svo reyndi ég einhvern Potato/potato brandara og nei, það var ekki að gera sig. Ég endaði bara í einhverjum samræðum um banana:S
Smá misheppnað.


Annars er ég að fara í fjallgöngu með AFS 5. nóvember, upp á Pico Duarte, sem er hæsta fjallið hérna. Þetta er 5 daga ferð og ég hlakka svooooooooooooo til. ZOMFG, ég er  að deyja. Það verður svo gott að hitta ykkur elsku íslensku skiptinemarnir mínir, ég get ekki beðið eftir að sjá ykkur.
Það verður svo mikið fjööör! Ég er með fullt af íslenskri útilegutónlist á ipodinum mínum, ef einhver á ipod hátalara þá bjargar það deginum. Gítar væri líka snilld..:P Svo er ég að fara að redda áfengi fyrir ferðina okkar, krakkar ef það eru einhverjar sérþarfir þá vitiði númerið mitt ;) (foreldrar og ömmur; þegar ég segi áfengi þá meina ég sykurskertan eplasvala).

Á morgun ætlum við líka að hittast, skiptinemarnir í höfuðborginni. Á Hard Rock í gamla bænum. Held reyndar að það verði ekkert margir þarna, það eru geðveikt margir sem komast ekki.  Afs hérna er ekkert að standa sig í því að gera neitt þannig að við Vilil og Guðrún ákváðum bara að plana eitthvað sjálf ;) Erum við ekki dugleg?


Æjji ég nenni ekki að blogga meira
Sorrý
Ég elska ykkur mestast og bestast

ÁST&&&KNÚS&&&KOSSAR

Loksins komnar myndirAuður Inga Rúnarsdóttir

Já ég ákvað að vera voða sæt og setja inn myndir fyrir ykkur. Fann myndavélina og tók nokkrar myndir af húsinu, hún varð samt batteríislaus strax þannig að þið verðið bara að bíða róleg eftir betri myndum ;) Er samt líka með myndir af sveitaferðinni sem ég fór í um helgina þannig að þetta sleppur til:)

Þá er ég búin að halda þetta út í rétt rúmlega mánuð. Eruði ekki stolt af mér? Ég er meira að segja búin að lifa nánast slysalausu lífi hérna allan tímann.

Það er allavega soldið síðan ég bloggaði síðast, þannig að ég hef frá nógu að segja:D Alla, manstu þegar við vorum að leita að gelgjunni minni? Já, veistu, ég held að ég sé búin að finna hana. Ég fór á einhverja ráðstefnu með systur minni og frænku minni hérna. Þetta var haldið á einhverju hóteli og við gerðum okkur svaka sætar og svona. Mér dauðleiddist eiginlega að hlusta á Ungfrú Dóminíska Lýðveldið 2007 eða 2008 tala um leiðtogahlutverk á spænsku... en svo fékk ég ís og kaffi þannig að þetta var allt í lagi.

Já nei, ég er ekki farin að drekka kaffi. Allavega ekki þetta sull sem íslendingar halda að sé kaffi. En ég, sem get ekki einu sinni fengið mér ís með koffínbragði eða borðað súkkulaðikökuna með kreminu þarna sem er svoldið eins og kaffi, Ég er að fíla kaffið hérna. Kaffi með mjólk þ.e.a.s. Vá hvað þetta er gott... það er svona nammikanilbragð af því:) Verð að taka smá með mér heim þegar ég kem... ojj baddi hvað er langt þangað til samt.

Svo þegar Ungfrú Dóminíska Lýðveldið 2007 eða 2008 var búin að tala nægju sína og ég var búin að borða og drekka ... tja, fullt en ekki nægju mína, við erum að tala um ís hérna... , þá var tískusýning. Fyrst skyldi ég þetta ekki alveg, við þurftum að labba helling á háu hælunum okkar og svo villtist ég og endaði á vitlausri hæð og eitthvað.  Ég fann stelpurnar samt aftur, sá þær allt í einu í lyftu frekar langt frá mér sem opnaðist víst bara fyrir slysni. Heppna ég:D Við fundum allavega tískusýninguna, og þá voru þetta bara gaurafyrirsætur. Voða dóminískir eitthvað... það voru samt tveir þarna sem mér fannst sætir.

Þegar tískusýningin byrjaði fóru svo allar stelpurnar að skrækja og æpa eins og ég veit ekki hvað. Í  hvert sinn sem einhver fyrirsætan gekk fram öskruðu allir eins og brjálæðingar og fögnuðu og báðu gaurana að giftast sér og hrósuðu þeim fyrir allt mögulegt. Ok, ekki alveg minn stíll. eeeen... þegar ég var búin að horfa á fólkið eins og það væri þroskaheft í svona þrjár mínútur ákvað ég að ég hlyti að skemmta mér betur ef ég tæki bara þátt á maníunni. Þannig að á endanum var ég búin að troða mér og frænku minni laaangfremst og var farin að senda fingurkossa fram og til baka :D

Eftir tískusýninguna komu fyrirsætustrákarnir svo fram og stelpurnar flissuðu allar voða mikið og ræddu það hvað það hlyti að vera frábært að tala við þá. Ég spurði náttúrulega bara af hverju þær færu ekki bara og töluðu við þá en það kom ekki til greina, þær væru allt of feimnar. Ég sagði þeim að hætta þessum aumingjaskap og dró þær með mér og fór að spjalla. Veit ekki hversu góð hugmynd það var. Brot úr samræðum:


Ég: Hi, do you speak English?

Fyrirsæta: Yeah I do, how you doing?

Ég: Bien,bien, and you?

Fyrirsæta: Bien to, so did you enjoy the show?

Meira small talk í svona tíu mínútur á meðan frænka mín horfir á með stjörnur í augum. Loksins spyr fyrirsætan hana hvað hún heitir...

Fyrirsæta: And what is your name?
 
Gina: Gina

Fyrirsæta: Ahh, that's a nice name. I had a girlfriend once named Gina.

Gina: Stekkur upp (og þetta eru ekki ýkjur) og skríkir: OH MY GOD á tíðni sem ég vissi ekki að ég væri næm fyrir. Snýr sér síðan undan Lisa Simpsons style og flissar helling. (Þú veist, fyrir framan gaurinn. Ekki svalt. )


Við spjölluðum síðan helling við hinar fyrirsæturnar... eða þú veist, Ég spjallaði síðan helling við hinar fyrirsæturnar og hinar stelpurnar stóðu við hliðina á mér og flissuðu eða óuðu guð sinn. Þetta var samt bara fjör, á endanum var ég komin með helling af msnum og facebookum sem ég gaf frænku minni og vinkonu hennar. Ég var ekkert lítið vinsæl hjá þeim eftir það, umræðuefni kvöldsins var hvað ég væri ótrúlega loca og insane og villt... af því að ég þori að tala við fólk. Já sjitt passið ykkur! ég gæti byrjað að spjalla! Run!

Ég skemmti mér allavega bara nokkuð vel:D Daginn eftir fór ég síðan og keypti gsm síma, finally!

Síðasta helgi var AWESOME!!! Ég fékk loksins leyfi til að fara út... eða þússt inn í annað hús:P Á föstudaginn gisti ég hjá vinkonu minni úr skólanum, Gabrielu með henni og Olgu, annari stelpu úr bekknum. Hún á sundlaug og læti og um kvöldið komu vinir hennar í heimsókn. Vinir hennar= 5 heitir strákar á milli 19 og 22 ára. Ahh, namminamm;D Við vorum bara eitthvað að djamma og leika okkur í sundlauginni langt fram á nótt.

Stelpurnar voru búnar að lofa að kenna mér Reghatton eða Reggaton eða Regatton eða whutever. (Það fer óstjórnlega í taugarnar á mér að vita ekki hvernig þetta er skrifað.) Svo eru þær alltof hommafóbískar til að geta kennt þetta svo að þær báðu strákana alltaf um að kenna mér það. Strákarnir voru aðeins og ánægðir með það fyrir minn smekk og voru alltaf farnir að flagga í hálfa stöng, já eða meira, um leið og við byrjuðum að dansa. Ég var ekki alveg að fíla það þannig að ég gafst bara upp á dansinum og stökk út í laugina og fór að fíflast með fólkinu þar.

Daginn eftir var ég sótt eldsnemma til Gabrielu af því að ég var víst að fara upp í sveit. Þegar ég var komin heim frétti ég svo að ég væri að fara ein með mami og pabi af því að systir mín og frænka mín þyrftu að læra heima og e-ð. Dáldið glatað, af því að þau tala enga ensku. En þau reyna samt.

T.d. kom fólk í heimsókn til okkar áðan. Mami kallaði á mig og kynnti mig. Svo sagði hún;
"Estas your brother, estas your seester, estas your husband."
Ég: "Perdon? This is my brother, this is my sister, and this is my husband ?!!!"
Mami: "Si, si"
Ég: "Ehh... Hola..."

Já fínt já sæll félagi. Ég fæ örugglega að vita hvernig ég er skyld þessu fólki eftir svona tvo mánuði þegar ég verð farin að skilja spænskuna :P Ég gat samt ekki haldið niðri hlátrinum þegar ég fór að tala við manninn minn:P

Við erum samt að ræða sveitaferðina hérna. Ok, þegar ég frétti að við ættum tvo eða fleiri hús upp í sveit varð ég frekar bjartsýn. Sérstaklega af því að við eigum fimm bíla, þar af allavega þrjá jeppa. Ég hef ekki séð hina tvo bílana.

Svo komum við loksins, eftir endalausan akstur af því að við þurftum að stoppa þúsund milljón sinnum og heimsækja ættingja. Fyrri hluta ferðarinnar var ég í aftursætinu ásamt þremur frændum mínum og einhverri lítilli stelpu. Seinni hlutann fékk ég að vera í litla sætinu sem er í skottinu í staðinn fyrir mömmu mína. Það var ennþá minna pláss fyrir mig þar innan um allan farangurinn en mér leið MIKLU betur. Ég var allavega í friði í þessu pínulitla plássi. Ég var þarna ein og sjálf í MÍNU plássi. Maður fær svo lítið pláss út af fyrir sig hérna. Það er alltaf einhvað fólk að vesenast utan í manni.
En já þegar við loksins komum þá var húsið okkar ekki beint fínt. Það var pínulítið og skítugt og ojj baddi. Ég svaf í eina herberginu þarna uppi í rúmi með mami og pabi og Santa sváfu á vindsæng á gólfinu. Sturtan þarna var líka hræðileg. Þetta var svona rör 15-20 cm út úr veggnum í hæð við hálsinn á mér. Svo skrúfaði maður frá og vatnið var ííííííískalt. Þetta var ekki svona moðvolgt, vatnsglasið sem þú gleymdir á náttborðinu yfir nótt, kuldi. Þetta var ííííííískalt.

Ég fékk samt að fara út þarna eins og ég vildi, og það fannst mér æði. Ég fór og spjallaði við alveg böns af Haítí strákum og fékk að spila Domino við þá. Svo var alltaf verið að kalla á eftir mér þegar ég var að labba einhvers staðar. Oy... Gringa... mira mira...flaut... hola, Rubia... hey psst americana... Ég held að mér hafi aldrei á ævinni fundist ég vera jafndónaleg og þessa helgi. Ég leit ekki við í eitt einasta skipti og horfði bara beint fram eins og ég væri þúsund sinnum betri en náungarnir sem voru að kalla á mig. Ég skiptist á að vera ánægð með mig og skammast mín fyrir það hvað ég var mikil grýla.
Ég náði samt geðveikt að feisa einn Haítí sem var með stæla við mig. Ég náttúrulega tala ekki spænsku en ég er samt aðeins farin að skilja hvað er að gerast í kringum mig, sérstaklega þegar handahreyfingar eru með í spilinu. Ég var eitthvað að spila Domino og einn gaurinn var svona leiðtoginn þarna og hann var með meiri stæla en allir hinir. Alltaf eitthvað að koma með dónaleg komment og gera ósmekklegar handahreyfingar og kalla mig americana aftur og aftur þó að ég væri búin að útskýra þrisvar að ég væri íslensk. Hann var eitthvað að halda því fram að hann gæti sagt hvað sem hann vildi um heimsku amerísku ljóskuna af því að ég skyldi ekki neitt og sagði svo einhvað ljótt sem ég skyldi ekki almennilega til að sanna það. Þá stóð ég upp og sagði:

Cono!! Kayate, tú perro y Mama Guevo. Yo ententido claro, yo habla perfecto espanol. . Y yo no soy Americana, soy Islandesa. Eso es en Europa, Tú estúpita maldito madre.

Svo fór ég inn að sofa svo að ég þyrfti ekki að tala meiri spænsku af því að ég kann eiginlega ekkert meira en þetta og Ég er svöng. Þessi setning mín var reyndar örugglega full af málfræðivillum en ég meina,  I think they got the gist. Fyrir ykkur litlu íslendingana mína, og ömmur og foreldrar vinsamlegast ekki lesa þetta, (og ef þið lesið þetta þá ekki verða reið út í mig, ég var bara að svara fyrir mig) þá þýðir þetta basically:

Píka!! Þegiðu hundurinn þinn og cocksucker. Ég skil alveg! Ég tala fullkomna spænsku. Og ég er ekki amerísk, ég er íslensk. Það er í Evrópu heimski motherfuckerinn þinn.

En sko, þau segja Cono (píka) bara svona eins og við segjum Sjitt, eða fock, eða damn it. Og hundur er svona eins og að kalla strák tík. Well duhh, en það er allavega mikið notað hérna. Aye Caramba er líka voða vinsælt og ég verð pottó með spænsk blótsyrði á heilanum þegar ég kem heim:D Ég er alveg farin að skilja af hverju fólkið vill alltaf vera að rífast hérna.

Ég var samt ekkert smá ánægð með mig. Ég þarf að fara að sofa, ég klára þetta blogg aftur fljótlega... þarf líka að klára að setja myndirnar inná.

Hannah, Ike og Jósefína hver?Auður Inga Rúnarsdóttir

Halló halló sætu litlu Íslendingar sem halda að ég sé á kafi í fellibyljum. Ég er það sem sagt ekki. Þessir fellibylir eru glataðir... ég fékk ekkert að fara í skólann þrjá daga í röð í síðustu viku og veðrið var ekki einu sinni vont, það var bara rigning. Svona ekta æðisleg útlandarigning sem er ekki einu sinni köld ogþar sem að maður verður gegnvotur á 15 sekúndum úti. (Metið mitt er reyndar 6 sekúndur en þújst... hvað get ég sagt? ;) ) Fólkið hérna er farið að setja grindina fyrir hurðina þegar það byrjar að rigna svo að ég hlaupi ekki út:$ Eeeen þá fer ég bara upp á þak :D Krakkarnir í skólanum halda líka að ég sé eitthvað geðveik út af þessari áráttu minni fyrir rigningu.

Haha, svo voru tveir strákarnir í bekknum mínum með kvef í dag, út af allri rigningunni. Þeir voru ekkert lítið móðgaðir þegar ég hló bara að þeim í staðinn fyrir að vorkenna þeim.


En já, ég fór á ströndina um daginn. Það var æði!:D Þetta var e-ð svaka fjölskylduthing þannig að við vorum örugglega svona 25-30 sem fórum... á þremur bílum :P

Fyrst átti að troða mér ásamt sjö öðrum inn í e-n pallbíl... dálítið þröngt. Svo þegar ég sá að fólkið ætlaði líka að sitja á pallinum aftan á bílnum tók ég náttúrulega ekki í mál annað en að fá að vera þar. Einn gaurinn var voða hræddur að ég myndi brenna en ég meina Halló, ég er að fara á ströndina, ég brenn hvort sem er. Þannig að ég fékk að vera með sjö öðrum á pallinum (þetta var btb aalveg minnsta gerðin af palli þannig að þetta var ennþá troðnara en inni í bílnum :P)

Það var samt geðveikt gaman að bruna áfram á hraðbrautinni og svo fékk ég (já eða heimtaði að fá)  að standa upp þegar við vorum farin að fara hægar (ok, kannski reyndi ég að standa upp þegar við vorum að fara hratt en mátti það ekki og neyddist til að sætta mig við hitt í staðinn). En það var samt AWESOME :D:D:D

Á ströndinni fengum við okkur svo að borða og ég fór í alveg æðislegan sandsslag í vatninu við þrjá aðra krakka á svipuðum aldri og ég sem ég veit ekkert hvernig eru skyld eða ekki skyld mér:D Seinna fórum við síðan á "alvöru" ströndina þar sem sjórinn er dýpri og maður getur leikið sér í öldunum. Þar fékk ég bjór og romm og viský og ég veit ekki hvað og hvað... hellti samt helmingnum af því öllu í sjóinn. Það er dálítið erfitt að halda á glasi þegar maður er staddur í risastórri öldu og er ekki einu sinni viss um að botninn (gólfið, jörðin, hvað kallar maður það eiginlega) sé til staðar.

Svo fór ég heim eldrauð og fín Alls staðar. Fékk reyndar geðveikt flottan gullbrúnan lit viku seinna, þegar rauði liturinn fór loksins. Svo klóraði ég mér og fallega gullbrúna húðin datt af. ARG!

Daginn eftir ströndina var fyrsti skóladagurinn. Ég var dáldið pirruð af því að ég var öll útbitin og útbrunnin og átti hvorki skólatösku né skólabúning né pennaveski né neitt. Dóminikanar eru rosalega mikið svona; Á morgun fólk. Það á alltaf að redda öllu seinna. Ég held að ég verði bara að venjast því.

Bílstjórinn okkar, Thomas átti að skutla mér klukkan sjö eða e-ð þannig um morguninn. Smá vesen, af því að ég mundi EKKERT hvernig hann leit út og hafði aldrei farið neitt í bílnum hans áður. Mami kom niður þegar ég var að borða morgunmat og sagði mér þegar hann var kominn. Benti mér svo að fara út og fara út í bíl. Hérna er svona nokkurn veginn það sem ég var að hugsa:

Fokk það eru tveir bílar þarna. Inn í hvorn bílinn á ég að fara. Fokk!!! Ok, ég giska bara. Þessi hvíti. Okei Auður, farðu inn í hvíta bílinn, ekki standa bara hérna eins og auli. Ég labba að hvíta bílnum, opna hurðina farþegamegin og sest inn. Mér leið EKKI vel. Það er e-ð svo rangt við það að setjast upp í bíl hjá ókunnugum manni... það er eitt af því sem er búið að stimpla inn í höfuðið á manni að gera aldrei. En svo keyrir gaurinn af stað þannig að ég geri bara ráð fyrir að ég hafi valið réttan bíl. Jæja, mig langar að vera frekar sæt svona fyrsta skóladaginn þannig að ég ákveð að reyna að meika yfir tómatinn sem áður fyrr var andlitið á mér í bílnum. Ég tek niður dótið þar sem spegillinn er venjulega en neibb, enginn spegill. Kíki í hliðarspegilinn en neibb, enginn hliðarspegill. Ekki heldur bílstjórameginn. Damn it, ég næ ekkert að mála mig. DAMN IT ég lendi í bílslysi og dey!

Allt í einu tek ég eftir því að bílstjórinn er að gera e-r skrýtin kokhljóð. Fatta að hann er búinn að vera að því síðan ég kom inn. "Ggghrr. Gggghhhrr. Aahhgggrrr." What the f***

Tuttugu mínútum seinna er ég komin í skólann, ekkert lítið fegin. Ég valdi þá pottó réttan bíl og svona. Tveimur dögum seinna fatta ég að þetta kokhljóð sem hann gerir alltaf í svona fimm mínútur þegar hann skutlar mér í skólann og sækir mig úr skólanum á að vera nafnið mitt. Reyndar hefur það skánað helling. Núna hljómar  þetta meira eins og hljóðin sem þrettán ára strákar á gelgjunni gefa frá sér þegar maður spyr þá að e-u. OOúúeeþo.

Skólinn er æði, krakkarnir eru geðveikt skemmtilegir og ég skil ekki marmaraplötu í tímunum. Ég er í 4. bekk sem er síðasti bekkurinn hérna. Það þýðir að krakkarnir eru allir frekar metnaðargjarnir af því að lok ársins taka þau svona samræmd próf sem ákveða hvort þau útskrifast eða ekki. Við vorum of sein í tíma um daginn og þá var hurðinni bara læst. Ég var ósköp sátt við að fá bara frí.

Fyrsta daginn var reyndar svolítið mikið um það að tala við mig eins og ég væri þroskaheft. Efnafræðikennarinn kom til dæmis inn og kynnti sig fyrir bekknum. Svo sagði e-r henni að ég væri skiptinemi og talaði bara ensku en ekki spænsku. Þá kom hún alveg að borðinu mínu og sagði ofsalega hægt og skýrt (og hátt:S):
Myyy Naaame Iiis Anna. A-N-N-A. Jebb, hún stafaði nafnið sitt. Mig langaði að kýla hana. Í frímínútunum var líka einhver strákurinn í bekknum að útskýra fyrir mér að Hola!, þýddi Halló.
"Inga, When I say Ola, that means Hello. Can you say Hola? Hoooolaaa. HOOOOOOOOOLAAAAAAAAAA. Can you say it?"
"I'm not retarded, I'm not stupid and I'm not deaf. I just don't speak spanish."

Krakkarnir hlógu náttúrulega bara og strákurinn varð dáldið vandræðalegur. Við erum samt fínir vinir núna. Fórum með tveimur öðrum krökkum og fengum okkur að borða eftir skóla í gær og fórum svo heim til hans að læra og e-ð. Það varð reyndar pínu vandræðalegt þegar hinir tveir krakkarnir voru farnir og við vorum bara tvö þarna. Hann talar nefnilega ekkert klikkaða ensku og ég tala ekki spænsku punktur. Svo náttúrulega byrjaði hann allt í einu að syngja með laginu sem við vorum að hlusta á á meðan við vorum að reikna. Dóminikanar eru voðalega duglegir að syngja en ég meina cmon. Hann var svo illa falskur og ég held að ég hafi aldrei haft svona mikið fyrir því að hlæja ekki... án árangurs. Gaurinn fattaði ekkert af hverju ég sprakk allt í einu úr hlátri, og við erum ekkert að tala um smá fliss, við erum að tala um að öskra af hlátri og tárast.


Úúú já, ég fór í kristinfræði í dag. Við fengum könnun eða próf eða e-ð, sem ég svaraði eins og ég gat eftir að það var búið að þýða spurningarnar fyrir mig. Ég veit ekki hversu ánægð kennarinn verður með svörin mín... en ég gerði mitt besta. Meðal Annars:

Hver er guð? Pabbi jesú

Hver er Jesú? Sonur Guðs

Hver er heilagur andi? Er hann karakter þarna líka? Ég hélt alltaf að hann væri bara þarna af því að það hljómaði svo vel. Þú veist, Faðir, sonur, heilagur andi og allt það.

Vilt þú eiga í alvarlegu skuldbundnu sambandi við guð? Tjaa...mér finnst eiginlega fínt að vera á lausu. Svo fíla ég heldur ekki svona long-distance sambönd.

Hvernig getur þú átt í góðu sambandi við guð? Uuu... Ég veit það ekki:S Hlusta á hann þegar honum líður illa?

Hvernig sýnir guð okkur að hann elski okkur? Með því að hafa búið til ítalskan mat og súkkulaði....

Nú er bara að bíða og vona að kennarinn minn hafi jafn focked up húmor og ég.

Bekkurinn er á fullu að velja bekkjarforseta og plana e-ð show sem verður í nóvember eða desember. Ég held að þetta sé einhvers konar fjáröflun fyrir útskriftarferðina. Það þarf líka að finna nafn fyrir bekkinn eða eitthvað þannig og ég var beðin um að koma með íslenskar tillögur. Jákvæð orð eins og Joy, Happiness, Original, Hope og svoleiðis. Ég skemmti mér svo vel við það að láta krakkana segja Kynlíf, Mella, Typpi, fleeee og fleira í þá áttina. Reyndar held ég að við ætlum að velja eitthvað flott latneskt orð en væri samt ekki fyndið ef bekkurinn stæði og kynnti sig sem Kynlíf ?:D Ég efast samt um að ég gæti haldið andlitinu á meðan.


Hey já, ég varð skíthrædd við hund í gær. Borgin hérna er öll morandi í hundum. Takk Rúna btw, fyrir að segja mér að snerta ekki hunda í útlöndum því að annars væri ég pottó með hundaæði eða e-ð núna. Ég sá allavega geðveikt flottan svartan hund í gær þegar ég var á leiðinni inn í bíl í gær. Ég hafði verið að heimsækja frænku mína eða e-ð þannig með mami. Ég stoppaði allavega af því að ég var að horfa á hundinn... og þá byrjaði hann allt í einu að labba til mín. Fyrst var ég ósköp sátt við þetta en svo byrjaði hann að hlaupa og urra og bera tennurnar og þá varð ég hrædd og hætti að spá í því hvað hann var flottur.
Í staðinn fyrir að hreyfa mig stóð ég bara kjur og velti því fyrir mér hvað maður ætti að gera þegar reiðir hundar æddu í áttina að manni. Af einhverjum ástæðum var það fyrsta sem mér datt í hug að stökkva upp á borð og hella yfir mig kókómjólk. En ég var ekki með kókómjólk og ég vissi ekki hvar næsta borð var svo að það kom ekki til greina. Svo mundi ég líka að það er það sem maður á að gera ef manni gengur illa í prófi og kemur hundum ekkert við. Þegar ég var búin að velta öllu þessu fyrir mér var Voffi ekki nema tvo metra frá mér þannig að ég ákvað loksins að hlaupa inn í bíl. Voffi hljóp á eftir og ég lenti í þvílíku veseni við það að loka hurðinni án þess að reka hana í hann (ég vildi náttúrulega ekkert meiða Voffa þó að ég væri skíthrædd við hann... hann var örugglega bara svangur or sum, leit allavega ekki út fyrir að hafa fengið neitt að borða frekar lengi).

Hinir skiptinemarnir hérna eru látnir horfa á spænskar sápuóperur öðru hverju. Ég? Ég er að drukkna í Anime. Systir mín hérna (sem er tvítug btw) er að missa sig í World of Warcraft og Anime stöðin er í sjónvarpinu 24/7. Frænka mín hérna er í sama dæminu. Ég veit ekki alveg hvað mér finnst um þetta. Ég meina... þetta er bara svo hræðilega nördalegt. Ég er að fara á einhverja japanska anime samkomu eftir mánuð. Fullt af nördum að hittast og klæða sig eins og uppáhaldskarakterarnir sínir og syngja japönsk teiknimyndalög.

Eeeeen af því að ég er svo frábær þá ákvað ég að fyrst að ég þyrfti að gera þetta á annað borð þá ætlaði ég að gera þetta geðveikt vel og skemmta mér eins vel og ég mögulega gæti. Þannig að ég ætla bara að vera geðveikt flott anime gella og ég ætla að fara upp á svið (Já, ég ætla að fara upp á svið. Fokk ég á svo pottþétt eftir að beila á því. Neinei, ég segi bara svona. Uuu, jú, ég á eftir að beila. NEI. JÚ Nei! Anyways...) og kvelja alla anime nördana með því að syngja japanskt teiknimyndalag:D

http://img412.imageshack.us/img412/4690/animepaperscansmagicalgom9.jpg
Þetta er gellan sem ég valdi ;P
http://www.youtube.com/watch?v=MFzVWDMGE3g
og þetta er lagið semég valdi:P

That's not even half of it folks!

AFS camp, ströndin og skólinnAuður Inga Rúnarsdóttir

Það var AFS camp síðustu helgi. Áttum fyrst að mæta klukkan sex í einhvern svaka fínan klúbb þar sem allir hittust. Ég hélt að við ættum að mæta átta þannig að ég var bara í einhverju svakalegu chilli að horfa á sjónvarpið og borða eitthvað sem ég veit ekki hvað heitir.. ég veit ekki einu sinni hvort það var ávöxtur eða hrár fiskur. Það var svo gott að hitta íslensku krakkana. Ég mætti ekki nema tuttugu mínútum of seint (Íslendingur+Dóminikanar+Auður=oftast meira en klukkutíma of sein)þannig að það var enginn kominn nema Óli.

Við byrjuðum strax að spjalla og þögnuðum bara ekkert fyrr en campið var búið á laugardaginn... hinir íslendingarnir bættust bara í hópinn. Svo vorum við öll kölluð upp og kynnt.. vorum náttúrulega svo niðursokkin í samræðurnar að það þurfti að kalla okkur frekar oft upp. Við föttum ekkert að það sé verið að tala um okkur. Föttuðum ekkert að það væri verið að tala um okkur því að nöfnin eru borin svo asnalega fram. Hgúrún, Úlaafúr, ÍlámÚr og Eydúl )Guðrún, Ólafur, Vilhjálmur og Auður. Smá vesen.

Þegar fólkið var farið að týnast út fór ég á McDonalds og svo heim með fjölskyldunni. Held að þau hafi fengið smá sjokk. Ég búin að vera geðveikt þögul og róleg alla vikuna(já, ég) og svo allt í einu missi ég mig bara og fer að dansa við Rúnu eins og enginn sé morgundagurinn og vera eins hávær og út um allt og áberandi og ég mögulega get...sem er alveg soldið.

Ég þurfti svo að pakka fyrir campið og mamma mín og systir mín voru voðalega duglegar að hjálpa mér. Létu mig taka með mér klósettpappír (what the fuck), handsápu, og SÍÐERMA PEYSU. Ég átti í smá rökræðum við þær en á endanum fannst mér þetta bara svo fyndið að ég tók hana með. Það getur nefnilega kólnað á nóttinni sjáiði til. Stundum fer hitinn alveg niður í 20 gráður, sagði mamman mér. Yikes. Ekki vildi ég vera úti á bolnum í 20 stiga hita.

Daginn eftir þurfti ég að vakna og fara á fætur af því að ég átti að vera mætt í síðasta lagi klukkan átta. Sem þýddi að ég var komin út í bíl kl. þrjár mínútur í átta (þetta er svona hálftíma akstur) Við lögðum samt ekkert af stað frá AFS fyrr en tíu þannig að þetta var ekkert mál. Áður en ég fór reyndi ég að biðja mömmu mína um plástur. Ég er með blöðrur á milli stórutánnar og vísitánnar báðum megin. Helvítis sandalar. Eyddi svona korteri í að benda á blöðrurnar, segja Band-Aid og Plástur og Plastoro og Band-Aidio til skiptis, leika slys og ná í límband. Þá loksins kom svona svipur á hana eins og hún skildi mig og hún sagði: Si, si. Hljóp upp og kom aftur með inniskó. Fluffy inniskó. Ég gafst bara upp og fór út (í inniskónum) af því að bílstjórinn var að bíða.

AFS kampið var hálfilla skipulagt. Töskurnar fóru upp í rútu og svo fórum við í e-n svaka göngutúr um Santo Domingo og skoðuðum e-r hús á fullur. Kólumbusar hús og e-ð fleira. Heyrðum um fullt af fólki sem dó á merkilegum dögum. Æjji, mér var eiginlega alveg sama. Og hinum íslendingunum líka. Það var alltof heitt og við brunnum öll.. nema Villi, bjánakjáni sem fær bara lit. Sólarvörnin inni í bíl. Þurftum svo að bíða í e-m garði í heillangan tíma og fengum hálfógeðslega hamborgara.

 Svo fórum við upp í rútu og á  e-n stað þar sem við áttum að bíða í tvo tíma en biðum bara í korter á. Þá gátum við farið á hótelsvæðið. Ég tróð mér framúr til að ná almennilegu herbergi í húsinu þar sem við vorum. Svo kom í ljós að við vorum í e-u pínulitlu glötuðu húsi, íslendingarnir og einhverjir þjóðverjar og nokkrir í viðbót á meðan allar hinar stelpurnar fengu fokking höll með loftkælingu við hliðina á sundlauginni. En við náðum samt ágætis herbergi þar sem við vorum bara íslensku stelpurnar. Við vorum ekkert mikið í því að mingla þessa helgi, það var svo gott bara að tala við hvert annað. Áttum alveg yndislega opnar samræður sem ég ætla ekkert að endurtaka hérna,  ykkar vegna, ekki mín.

Strákarnir voru á hæðinni fyrir neðan okkur og þeir voru ekki með herbergi, bara eitt sameiginlegt rými. Um kvöldið sáum við síðan risastóra Tarantúlu fyrir utan húsið okkar. Hún var geðveikt flott. Ég mátti samt ekki snerta hana :( Hún var samt drepin á endanum. E-r vörður þarna or sum. Ég var ekkert lítið sár út í hann. Svo ætlaði ég e-ð út um kvöldið og var að tala við Villa og Óla. Þeir voru að benda mér á frekar stórt grænt kvikyndi sem var í rúminu hjá öðrum hvorum þeirra og svo stökk allt í einu annað svipað á fkn öxlina á Óla. Honum brá náttúrulega almennilega. Herbergið hjá þeim var líka bara allt fullt af pöddum. Ég sagði þeim að það væri ekkert mál að troða þeim bara í herbergið hjá okkur, það var ekkert hægt að bjóða fólki upp á þetta. En neinei, um kvöldið þegar við vorum að fara að sofa kom einhver Afs tíkin og bannaði þeim það. Óli vaknaði með meira en hundrað moskítóbit.

Við vorum ekki beint í uppáhaldi hjá AFS fólkinu. Það var alltaf verið að sussa á okkur og skamma okkur og e-ð. Um morguninn var leiðinlega gellan sem bannaði strákunum að sofa inni hjá okkur e-ð að leika sér með svona kalltæki. Það var takki á því og hann gerði geðveikt hávært sírenuhljóð. Hún vakti okkur líka með því. Ég var allavega orðin hundpirruð á henni með þetta kalltæki sitt og stóð upp og reif það af henni og setti það svo undir borðið hjá okkur.

Næsta ferð hjá AFS er í nóvember, þá er fimm daga fjallganga upp á hæsta fjallið hérna. Er að velta því fyrir mér hvort ég eigi að leiga mér múlasna eða ekki. Ég get samt hitt Guðrúnu fyrir þann tíma því að hún býr í höfuðborginni eins og ég.

Nenni ekki að skrifa meir, segi frá ströndinni og skólanum seinna. Bæjjó sætu ;=)

Moskitoooo og fellibylir ;DAuður Inga Rúnarsdóttir

Það er verið að éta mig lifandi. Hægt og bítandi. ekki mjög ákjósanlegur dauðdagi. so far, þrettán bit. Fyrir neðan hné. Við erum að fara að kaupa Repellent á eftir, sem er e-ð sem á að koma í veg fyrir að ég verði étin strax fyrstu vikuna. Vá, ég hlakka til ;D

Eins bjartsýn og ég var á spænskuna er ég af einhverjum ástæðum ekki ennþá búin að læra hana. Cmon, það er liðin næstum því vika ;P Oki, kannski var ég fullbjartsýn.
Ég fór í hádegismatarboð um daginn, (Hádegismaturinn er aðalmáltíðin) og ein gellan var að reyna að tala við mig og ég horfði bara á hana, alveg tóm. Hún talaði alltaf hægar og hægar og á endanum leið mér eins og ég væri þroskaheft en ég skildi hana náttúrulega ekki samt. Ég skil spænsku ekkert þótt hún sé töluð hægt. Ég fór svo bara að hlægja og ég held að gellan hafi verið pínulítið móðguð. Úps ;p


Í gær fórum við allar á hárgreiðslustofu... eða þú veist...hús sem lak og vantaði allar dyr þar sem e-r kona gerði hárið á öllum voða fínt. Við þurftum samt að koma með sjampó og allt svona dót sjálfar... pínu spes. Hún vafði hárinu á mér upp í alveg voðalega skrýtinn hring í kringum höfuðið á mér... ég alveg; what the fuck? Svo gerði hún það við systur mínar og mömmu líka og þetta er víst voðalega eðlilegt þarna úti... ég tók þetta úr mér í morgun og jújú, hárið á mér var æðislegt :D Ekkert smá slétt og fínt.
Hún... ég veit ekki  hvað ég á að segja að hún hafi gert við augabrúnirnar á mér. Hún plokkaði þær ekki, hún vaxaði þær ekki. Hún skar þær með rakvélablaði. Mér leist ekki beint vel á það fyrst en það kemur bara ferlega vel út :P

Ég átti að byrja í skólanum í dag en það er fellibylur svo að því var frestað. Ég fatta þetta ekki almennilega því að veðrið er æðislegt... ég veit ekki alveg hvar þessi fellibylur á að vera. En ég meina, ég ætla ekki að mótmæla því að vera í fríi. Við ætluðum að fara að versla áðan en svo þurfti systir mín að fara aftur á hárgreiðslustofuna þannig að við ætlum að fara á eftir í staðinn. Við fórum í bíltúr samt, til að kaupa hárlengingar og skutla henni á stofuna. Ég veit ekki alveg hver var að keyra okkur, ætli það sé ekki bílstjórinn þeirra. Við vorum fyrst sex í litlum fimm manna bíl. Keyrðum og keyrðum og vorum alltaf að stoppa og einhver að hlaupa út og sækja eitthvað. Ég veit EKKERT út á hvað þetta gekk, ég sat bara þarna. Svo bættist ein Kasólétt kona við í bílinn, ég veit ekki alveg hver hún er. Hún er pottþétt eitthvað skyld okkur því að hún er alltaf heima hjá okkur en ég veit ekkert hvernig;P Við vorum þá sjö (og hálft, með óléttunni) í fimm manna bíl og umferðin dáldið spes. Keyrðum aðeins á móti umferð og aðeins yfir á og aðeins yfir gat í malbikinu.

Göt í malbiki eru reyndar miklu sniðugri hraðahindranir en þessar brekkur sem við erum með. Það er ekki séns að fara hratt yfir götin, þú myndir bæði festast og rústa hvaða bíl sem er. Svo fóru allt í einu allir nema ég og Nathalia og ólétta konan inn í e-ð hús. Þegar við vorum búnar að bíða í svona korter spurði ég hvort ég gæti farið einhvers staðar á klósettið. Það tók svona fimm mínútur og handapat og ég veit ekki hvað. Þá fórum við Nathalia inn í húsið þar sem hinar stelpurnar voru, þetta var víst e-s konar búð sem seldi dót fyrir hár. Mér var bent á það hvar klósettið var.

Ég labba eftir ganginum og finn það svo. Það er engin hurð. Neibb. Allt í lagi, ég er ekki spéhrædd, vona bara að enginn labbi framhjá rétt á meðan. Sæll. Engin ruslafata.#### Jæja, ég set pappírinn þá bara í klósettið eins og ég er vön. Eww.. það er kónguló á veggnum fyrir framan mig. Jæja, engan pempíuskap. Sturta niður. Virkar ekki. Frábært, jæja, ég var þá allavega ekki að gera nr. 2. Þvo hendur. Virkar ekki. Ahh, ekkert vatn, þess vegna gat ég ekki sturtað niður. Slæmt. Fara fram... fokk, mig klæjar í nefið. Ég get ekki klórað mér í nefinu ef ég er ekki búin að þvo mér um hendurnar. Æjjæjjæjj, mig klæjar svo mikið í nefið. Dálítið spes
####
-Innskot: Klósettpappírinn fer í ruslafötur hérna. Ekki í klósettið. Eww. Já. Ég stíflaði klósettið heima hjá mér fyrsta daginn. Vandræðalegt? You think!

Skemmtilegt samtal frá því í gær:

Mamman: Eyytúúzz (já, það er nafnið mitt), you eet soap weeth feed?

Ég: I'm sorry,what?

Mamman: You eet soap weeth feed ? (Jú ít sóp wíþþ fíd)

Ég: I eat soap with feat? (Borða ég sápu með fótum)

Mamman: Sí ;D, soap with feat.

Ég: I eat soap (geri svona þvottahreyfingu) with feat (bendi á fæturnar á mér)?

Mamman: horfir á mig með svona I know how you feel augnaráði.

Svo leiðir hún mig niður í eldhús og gefur mér fiskisúpu.

Ég: Ahh, soup with fish.

Mamman: sí, soap weeth feat.
Svona geta orðið til skemmtilegir misskilningar.

Ég er samt alveg að fíla þetta... allir með þvílíka snertiþörf og það er alltaf talað á háa séinu... um leið og ég venst matnum og tungumálinu á ég örugglega ekkert eftir að vilja fara heim ;D